Pamflet 'Van den Propheet Baruch'

Naam
Van den Propheet Baruch
Auteur
onbekend
Periode
Reformatie


Ende en is niet een groote sotheyt, dat yemant meyndt dat die heylighen gheerne souden hebben dat men haer beelden besocht, die houte ende steenen zijn....Daer wort nu alsoo groote affgoderije mede ghedaen, als oyt metten afgoden der Heydenen....Ende nu si doot zijn, soo besoectmense, soo behangtmense met silver gout ende fluweel, ende costelicken cleynodien, als si dies niet en behoeven. Ende die ander levende arme heylighen, diet behoeven, die laetmen naect ende bloot in hongher ende dorst gaen.


In de Nederlanden werd in de jaren twintig van de zestiende eeuw kritiek geuit op de afgoderij van die tijd door de anonieme auteur van het pamflet Van den Propheet Baruch. Uit de bemerkingen van dit pamflet spreekt een ongenoegen niet alleen met het bezoeken van maar vooral met het investeren in het decoreren van beelden van heiligen. In plaats daarvan zou beter aan de armen geschonken kunnen worden, zodat zij niet hongerig door het leven hoeven te gaan. Verscheidene scenes van het beeldverhaal van de Meester van Alkmaar tonen de in dit pamflet benoemde vormen van medeleven.
There are no comments on this page.
Valid XHTML :: Valid CSS: :: Powered by WikkaWiki