Een gesprek met God (Religiekritiek op het toneel)

In het kort

De toneelgroep Wunderbaum bracht in het seizoen 2008-2009 het stuk 'Kamp Jezus', waarin de christelijke voorstellingswereld geconfronteerd wordt met een vanzelfsprekend geworden religiekritische instelling. In bijgaand fragment richten twee spelers in een heel persoonlijke taal zich tot God: gaat het om een echt gebed of om een het uiten van wensen van een wezen dat geheel is opgegaan in een consumptiemaatschappij?



Page was generated in 0.0151 seconds


Over het toneelstuk Kamp Jezus
De toneelgroep Wunderbaum stelt zich vragen bij het verdwijnen van de religie uit het (maatschappelijke) leven van mensen: moeten we dat zomaar laten gebeuren? Dit theater geeft vorm aan onze ambivalente beoordeling van dit verschijnsel: we hebben iets gewonnen maar wellicht ook iets verloren. In dit fragment is op het toneel een rij kerkbanken te zien met diaprojecties op de achtergrond. De spelers zitten in de kerkbanken terwijl op de achtergrond twee van hen geprojecteerd zijn terwijl ze om beurten een gebed uitspreken, dat wil zeggen hardop het woord richten tot God. In de gebeden wordt uiting gegeven aan de wens dat een verlangen werkelijkheid wordt of aan dankbaarheid voor wat iemand al gekregen heeft. De eigen persoon staat centraal: het gebed is puur persoonlijk.
Theatergroep Wunderbaum onderzoekt in de theatervoorstelling Kamp Jezus de kracht van het ritueel, op de grens van echt en niet-echt. In afwisselende scènes wordt de structuur van een eucharistieviering zichtbaar. Hierbij voert Wunderbaum beelden, gebruiken en muziek op uit het christendom, een religieuze traditie waarvan velen in de huidige tijd langzaam vervreemd raken. Naast rituele elementen bevat de voorstelling voortdurend ‘vervreemdende’ momenten en effecten. Korte scènes wisselen elkaar af, met harde overgangen. Het publiek wordt uitgenodigd mee te gaan in een ervaring, maar vervolgens, of tegelijkertijd, wordt die ‘magie’ doorbroken, waardoor het publiek niet de kans krijgt te gaan ‘geloven’ in wat er gebeurt.
Het stuk werd geschreven en opgevoerd door Matijs Jansen, Maartje Remmers, Wine Dierickx, Walter Bart en Charlotte Vandermeersch, onder leiding van Jeroen Versteele. De voorstelling Kamp Jezus werd in het seizoen 2008/2009 in verschillende schouwburgen in Nederland en België op de bühne gebracht.

Analyse
De context van deze theatervoorstelling is die van de huidige tijd waarin velen, vooral de jongere generaties, opgroeien zonder religieuze traditie. Het christelijk geloof wordt langzaam steeds marginaler in de samenleving, terwijl de invloed van het christendom nog aanwezig is in het gedeelde erfgoed van de cultuur.
Kamp Jezus is een theatervoorstelling, maar bevat ook kenmerken van een ritueel. In de afwisseling van scènes, liederen, beelden en handelingen onderzoekt de theatergroep elementen uit de christelijke traditie. Wunderbaum probeert in deze voorstelling met theatrale middelen de ervaring van een inmiddels vreemd geworden traditie nieuw leven in te blazen. De acteurs begeven zich daarbij op de grens tussen echt en doen-alsof. Ze gebruiken hun eigen namen en vertellen ogenschijnlijk autobiografisch over hun ervaringen in het opgroeien in de huidige tijd. Op andere momenten is het duidelijk dat de handeling niet echt of serieus is bedoeld en doet hun spreken en handelen ironisch aan.
Kamp Jezus neemt een ambivalente positie in ten opzichte van de christelijke traditie. De voorstelling plaatst zich in zekere zin tegelijkertijd intern als extern van de religie. Er wordt niet expliciet een standpunt ingenomen tegen religie. De religiekritiek die in de voorstelling naar voren komt heeft vaak de vorm van ironie en stelt eerder vragen dan dat er oordelen over religie worden gecommuniceerd. In de structuur van de voorstelling wordt gezocht naar het benaderen van religieuze, of spirituele ervaringen, waarbij de grenzen tussen echt en niet-echt worden gezocht, maar ook blootgelegd. De geloofskwestie die aan religie verbonden is, wordt zodoende geproblematiseerd. Kamp Jezus stelt tegelijkertijd ook het liberale, seculiere denken, de dominante trant van de huidige tijd, ter discussie door te zoeken naar het creëren van gemeenschappelijke religieuze ervaringen. Antwoord op ver doorgevoerde religiekritiek die resulteert in verdwijnen van rituelen uit de maatschappij. Brengt dat niet een vergoddelijking van de mens of de vooruitgang te weeg?
There are no comments on this page.
Valid XHTML :: Valid CSS: :: Powered by WikkaWiki