Revision [909]

This is an old revision of Dwang en Geloofsvrijheid made by inhoudenvorm on 2014-03-06 15:24:39.

 

Dwang en Geloofsvrijheid

In het kort

Wie? Caritas_Pirckheimer (21 maart 1467--19 augustus 1532)

Waar en wanneer?
Periode: Reformatie.
Context: X

Hoe?
Medium: Geschrift.
Positionering: Interreligieuze religiekritiek.
Stijlmiddel(en): X.
Genre: X.

Wat?
Voorwerp van kritiek: X.
Doel van de kritiek: X.
Grond(en) van kritiek: X.



Iedereen wil ons aan onze haren naar de hemel slepen.

(vert. van Die Denkwürtigkeiten der Abtissin Caritas Pirckheimer, ed. Frumentius Renner, (1982) p.129)

Toewijding aan God laat zich niet afdwingen. Afgedwongen religiositeit roept kritiek op. Het kloosterleven is een vrije keuze en brengt ook een andere opvatting over vrijheid met zich mee. Bovenstaand citaat komt uit een reactie van Caritas Pirckheimer op de Lutherse theoloog Wenzel Linck. De Lutherse stadsraad dacht misschien wel mede te handelen in het belang van het zielenheil van de nonnen, maar de manier waarop dit gebeurde werd door de nonnen als ongewenst ervaren. Zij bedankten voor de ‘vrijheid’ die de Lutheranen aan hen wilden opleggen, door hen van hun kloostergeloften en het habijt te ‘bevrijden’. De vrijheid waar de zusters naar verlangden was de vrijheid om hun religieuze leven te leven zoals zij dat verkozen. De abdis levert dan ook kritiek op de manier waarop de nonnen tot het nieuwe geloof gedwongen worden: ‘Ik weet niet welk onderscheid er is tussen dwingen en niet toestaan, terwijl toch de Turken niemand dwingen hun geloof op te geven en een ieder toestaan te geloven wat hij wil.’ (vert. van Die Denkwürdigkeitender Abtissin Caritas Pirckheimer, ed. Frumentius Renner, (1982) p.111)
De religiekritiek die we in Die Denkwürdigkeiten aantreffen is te beschouwen als een reactie op de religiekritiek van Lutherse zijde op het kloosterleven. Abdis Caritas Pirckheimer reageert hiermee op de aanhangers van de Protestantse Reformatie, die het kloosterleven tot een einde probeerden te brengen. Het thema van geloofsvrijheid komt hier duidelijk naar voren. Caritas stelt de Turken, die als tolerant golden tegenover de niet-moslims binnen hun gebied, als voorbeeld voor hetgeen de Lutheranen nalieten: namelijk de nonnen de vrijheid te geven zelf te kiezen hoe zij hun geloof wilden belijden.
There are no comments on this page.
Valid XHTML :: Valid CSS: :: Powered by WikkaWiki